Reisverslag Istanbul


Dag 1 – Donderdag 26 december 2019

Weer: Grauw en saai
Doel: Aankomen in Istanbul
Gereisd: Brussel – Boekarest – Istanbul
Hotel: Tayahatun Hotel, €51,90

Van Brussel naar Istanbul,Turkije

Doordat we een dag later vertrekken dan gepland, hebben we de hele dag de tijd om de laatste dingen in te pakken en naar Brussel te vertrekken. Dat doen we na het eten. Rond half 10 zijn we bij het Ibis-hotel. We zijn thuis al ingecheckt, we hoeven alleen de sleutel af te halen.

De volgende ochtend moeten we best vroeg opstaan. Komt omdat de shuttlebus naar het vliegveld voor ons net ongelukkig rijdt. Daardoor moeten we er eentje eerder nemen. Dat is die van 7.40 uur. Auch. Nou ja, we kunnen tenminste een stuk langer slapen dan wanneer we vanuit huis waren vertrokken.


Zaventem Airport

Zaventem Airport

Op het vliegveld checken we de koffer in en gaan meteen maar door de controle en naar de gate. Daar eten we de meegebrachte ontbijtbroodjes op en wachten tot we kunnen boarden. De vlucht zit redelijk vol, maar de 3e stoel in onze rij blijft leeg. Fijn, iets meer ruimte. Het is een kleine 3 uur vliegen naar Boekarest. Oh ja, want daar hebben we een overstap. Komt doordat we met Tarom vliegen, de Roemeense luchtvaartmaatschappij. De vlucht is best prima. We krijgen eten en drinken en verder moeten we ons zelf vermaken. Dus dat doen we, met een e-book (ik) en een film op de telefoon (Andy). Zo komen we de vlucht wel door.


Onze ride naar Boekarest

Overstappen in Boekarest

In Boekarest is het onduidelijk waar je als transit-passagier naartoe moet. We komen hoe dan ook bij de paspoortcontrole uit. We willen alleen niet de terminal uit, we willen graag verder reizen. De douanebeambte wijst ons gelukkig waar we naartoe moeten. Zo komen we dan toch bij onze gate. Daar wachten we tot de vlucht naar Istanbul gaat boarden. Deze vlucht zit helemaal vol, dus komt er iemand naast ons zitten. Het is maar een kort vluchtje, slechts een uur en een kwartier. Toch krijgen we drinken en een broodje.


Onderweg naar Turkije

Istanbul, baby!

Om kwart voor 7 ’s avonds landen we in Istanbul. Daar is het 2 uur later dan bij ons. We gaan door de douane, waar we onze paspoorten en de visa-formulieren afgeven. In ruil krijgen we een nieuwe stempel. Dan halen we onze koffer van de bagageband en gaan de terminal in. Daar zoeken & vinden we een bordje met mijn naam erop. Ik heb namelijk deze keer via Booking.com een taxi geregeld. Dat is een nieuwe service en die blijkt erg makkelijk. Je betaalt bij het boeken aan Booking. Heb je dus geen gedoe met eerst geld in de plaatselijke valuta opnemen.


Het nieuwe vliegveld van Istanbul

Het nieuwe vliegveld van Istanbul

En geen gedoe met taxichauffeurs, die nog wel eens de neiging hebben je op te lichten. Dat overkwam ons hier immers de vorige keer. De prijs is inclusief alles: belastingen, toeslagen, tolwegen en fooi. Je kunt tot 2 uur voor de afhaaltijd gratis annuleren, dus geen risico. Ik weet nu uit ervaring dat je binnen een dag het betaalde bedrag weer teruggestort krijgt. Ze houden ook je vlucht in de gaten, voor het geval die vertraagd is. Nou, en zo staat er dus iemand op ons te wachten. En die zorgt dat we in een mooie ruime suv terecht komen, om ons naar ons hotel te brengen.

Dat is het Tayahatun Hotel en het ligt in hartje Old Town, zo’n beetje tegen het Topkapi Paleis aan. We worden vriendelijk begroet en krijgen de sleutel voor onze familiekamer op de 1e verdieping. Er is een kleine lift, zodat we niet met onze koffer de trap op hoeven te zeulen. De kamer ligt aan de voorkant van het gebouw, met ramen rondom het tweepersoonsbed. Er zijn ook 2 eenpersoonsbedden. Vandaar “familiekamer”. Verder is er een zitje, koelkast, kledingkast en natuurlijk een badkamer.


Ons straatje overdag

en ‘s avonds

Als we zijn geïnstalleerd, wandelen we nog even een stukje door de stad. In onze straat en om de hoek zijn allemaal winkeltjes, restaurants en shopjes waar ze baklava en Turkish delight verkopen. Het ziet er allemaal prachtig uit. We hebben alleen nog geen zin op onze eerste dag al van alles te kopen. Dus wandelen we terug en gaan niet veel later naar bed. Het is inmiddels half 11.


Dag 2 – Vrijdag 27 december 2019

Weer: Fris en droog, 7 graden
Doel: Sightseeing Istanbul
Gereisd: Te voet
Hotel: Tayahatun Hotel, €51,90

De Galatatoren in Kadiköy

Ontbijt is inclusief en is tot 10 uur. Dus schuiven we voor die tijd langs het buffet. Er zijn allerlei Turkse en Europese dingetjes. Daarna pakken we onze spullen en gaan we de stad in. We wandelen richting De Brug. Dat is natuurlijk de Galatabrug. Niet de mooiste, wel de langste basculebrug ter wereld. Hij verbindt Europa met Azië en de oude met de nieuwe stad.

Waarom je naar de brug wilt? Omdat het op en rond de brug erg gezellig is. Onder de brug zijn allemaal restaurantjes. Op de brug staat het vol met vissers. Die vangen aan de lopende band visjes en die worden dan weer gebakken en verkocht aan de Eminönü kade. Daar wordt vanuit 3 boten de beroemde balik ekmek verkocht.

Voor een broodje met ui, sla en natuurlijk vis erop, betaal je 15 lira, €3,75. Wat gek is: op internet lees ik dat de bootjes per 1 november 2019 moeten stoppen, omdat de gemeente de huurcontracten niet wil verlengen. Gek, want we hebben toch echt op 27 december 2019 van zo’n bootje een broodje gekocht.


Nieuwe Moskee (l) en Blauwe Moskee (r)

Gepofte kastanjes of liever maïs?

Anyhow, we wandelen dus richting de brug en slaan dan eerst linksaf naar het plein bij de Nieuwe Moskee, Yeni Cami. Die staat in de steigers. En aan de staat van de doeken te zien, staat hij dat al een tijdje. We blijven een tijdje op het plein zitten en gaan dan de Egyptische bazaar binnen. Dat is de kruidenbazaar van de stad en het is 1 van de oudste overdekte markten.

Om binnen te komen moet je door een scanpoortje. Eenmaal binnen kun je je verbazen over alle kleuren en geuren. Natuurlijk probeert iedereen je iets te verkopen, dat hoort er nou eenmaal bij.

Van de bazaar lopen we terug naar de brug. Nu gaan we de brug over, naar de wijk Kadiköy. We lopen onderlangs, zodat we een kopje koffie kunnen drinken in 1 van de restaurantjes.


Kruiden, noten en nog veel meer

Lekker en mooi!

Dan wandelen we door naar Azië. De brug gaat namelijk over de Bosporus. Deze zeestraat loopt dwars door Istanbul. Aan de linkerkant ervan ligt Europa, aan de rechterkant Azië. Vanaf de Eminönü kade vertrekken allerlei boten en ferry’s, waarmee je o.a. een rondvaart kunt maken over die Bosporus.


De Hagia Sophia vanaf de Galatabrug

De Blauwe Moskee a.k.a Sultan Ahmet Moskee

En dat is erg leuk, weten we van de vorige keer dat we hier waren. Vandaag slaan we over; veel te koud! Wij lopen de brug over, voor een mooi uitzicht op de oude stad. Aan deze kant staat de Galata toren. Daar kun je op klimmen, voor een nog beter uitzicht. Dat hoeft van ons niet, wij blijven op de begane grond.


Uitzicht op de stad

Uitzicht op Kadiköy en de Galata toren

We kopen een simit, een soort pretzel/donut, bij 1 van de vele stalletjes. Dan kiezen we een bankje aan het water, om eens rustig te kijken en te genieten van de relaxte sfeer in de stad. We wandelen weer terug de brug over. Nu bovenlangs, langs de vissers. Aan de andere kant kopen we zo’n broodje balik ekmek.


DHZ-bazaar in Kadiköy

Drukte in Kadiköy

We begrijpen niet waarom het bij de eerste zo rustig is en bij de 2e zo druk. Nou, omdat de visjes bij de 1e nog niet klaar zijn. Boot #2 heeft geen plek, maar bij boot #1 zijn wel vrije zitjes. We nemen plaats en wachten eventjes op – zo blijkt – het sein: de broodjes zijn klaar! Iedereen loopt naar de balie en bestelt.


De Galata brug met de restaurantjes

De Galata brug

Er is slechts 1 gerecht, dus bestellen gaat gemakkelijk. Je hoeft alleen maar het aantal gewenste broodjes te noemen. Het is nou niet een werelds lekker broodje, je moet wel met zout en citroen aan de slag. Maar de hele ervaring en sfeer eromheen maakt dat het prima smaakt.


Vissers op de brug

Vissers op de brug

Na het broodje lopen we weer richting de Nieuwe Moskee. Aan de achterkant is een leuk parkje, waar je prima kunt zitten en mensen kijken. Ondanks dat de moskee wordt gerestaureerd, kun je het wel bezoeken. Er is een speciale toeristeningang. Als vrouw moet je wel je hoofd bedekken. En natuurlijk moet iedereen gepaste kleding dragen.


Het materiaal

en het resultaat

Dat is in de winter geen probleem, dan wil je niet onbedekt rondlopen. Nou ja, op een enkele idioot na, die we in korte broek zien lopen. Gast, het is 7 graden! Om de moskee binnen te mogen, moet je je schoenen uitdoen. Mèh, dat is ons een beetje te koud. We slaan dus maar over en lopen achter de moskee langs, terug richting hotel.


Eén van de balik ekmek-boten

De vis is bijna klaar

We twijfelen even of we gepofte kastanjes zullen kopen. Die worden, samen met geroosterde maïskolven en de simits, overal bij stalletjes verkocht. We slaan toch maar over, maar gaan wel een kopje koffie drinken bij het station. We nemen er een chocola-baklava snackje bij.


Ja, aanvallen maar!

Jans neemt er ook eentje

Dan wandelen we terug naar ons hotel. Het is inmiddels 5 uur geweest, tijd om even rustig te zitten en te bedenken wat we met het avondeten gaan doen. Gisteren kregen we een folder van Roof Mezze 360. Dat zit vlakbij ons hotel en biedt een geweldig uitzicht over de Bosporus. Ik had hier al eerder over gehoord. De reviews zijn ook goed, dus laten we het maar proberen.


Andy koopt even een simit

Achter de Nieuwe Moskee

Het restaurant zit op de bovenste verdieping van een hotel. We melden ons netjes en vragen om een tafeltje voor 2. Hebben we gereserveerd? Uhm nee, daar zei de man van gisteren, die ons de folder gaf, niets over. Oh jee… Er wordt gebeld. Ah, er is nog een tafeltje, maar dan moeten we wel over 1,5 uur klaar zijn, want dan is die tafel gereserveerd. Geen probleem, dat redden we makkelijk.


Rüstem Pasha-moskee

Rüstem Pasha-moskee

Ons tafeltje is bij het raam en het uitzicht is inderdaad fantastisch. Achter ons zit een grote groep Chinezen. Die hebben de wijn ontdekt en maken behoorlijk veel lawaai. Maar ja, dat doen Chinezen altijd. Ze blijken echter ook grappig te zijn. Er is namelijk aan een andere tafel iemand jarig.


Plein bij de Nieuwe Moskee

Achter de Nieuwe Moskee

Het personeel zet “Happy Birthday” op en de Chinezen zingen massaal en uit volle borst mee. Ik weet zeker dat de jarige nog nooit zo is toegezongen, geweldig!

Voor het eten doen we lekker makkelijk: we bestellen een gemixte vleesschotel voor 2. Die smaakt uitstekend, hoewel de hoeveelheid een beetje aan de kleine kant is.


Ons uitzicht bij Roof Mezze 360

… en ons eten

Er is voldoende ruimte voor een toetje, dus nemen we baklava met ijs na. Na het eten lopen we nog een keer naar de Galatabrug, voor een mooi zicht op de verlichte moskeeën en oude stad. Dan wandelen we terug naar het hotel, om na te genieten van deze heerlijke dag.


Dag 3 – Zaterdag 28 december 2019

Weer: Middag regen, 4 graden
Doel: Sightseeing Istanbul
Gereisd: Te voet
Hotel: Yotel, €140,40

Nomnomnom, overal lekkere hapjes!

Natuurlijk beginnen we weer met ontbijt. Daarna maken we ons klaar en pakken de spullen in. Vanavond slapen we op het vliegveld, dus moeten we vanochtend uitchecken uit dit hotel. Gelukkig kunnen we de koffer hier zolang stallen, zodat we rustig nog een dag in de stad kunnen doorbrengen.


Gülhane Park

Gülhane Park

Er is voor vandaag geen geweldig weer voorspeld. Waarschijnlijk gaat het de hele middag regenen. Geen probleem, we hebben 2 binnen-dingen op het programma staan. We beginnen met een bezoek aan de Yerebatan Cisterne, ook wel Basilica Cisterne genoemd. Het is niet zo ver van ons hotel.


Gülhane Park

Richting de Yerebatan Cisterne

We slapen namelijk naast het Gülhane Park en de cisterne ligt aan de andere kant. Dus lopen we door het park. In het voorjaar staat dit park vol met tulpen. Turkse tulpen: de oorsprong van de oh zo bekende Hollandse tulp ligt immers in Turkije. Inderdaad, ons handelsmerk is helemaal niet zo Nederlands.


Richting de Yerebatan Cisterne

Yerebatan Cisterne

Goed, naar de cisterne dus. Dat is een ondergronds waterreservoir, ooit aangelegd om altijd over voldoende schoon drinkwater te kunnen beschikken. Het is al enorm oud: het werd in de 6e eeuw gebouwd. Er is plek om zo’n 80.000 kuub water opslaan. Dat water werd vroeger vanuit de bergen via een aquaduct aangevoerd.


Yerebatan Cisterne

Geen idee waarom die daar binnen zitten

Tegenwoordig is het een toeristische attractie, waarvoor je 20 lira entree per persoon betaalt. Gelukkig is er geen lange rij, dus sluiten we aan en gaan naar binnen. Daar is het behoorlijk donker. Dat is goed voor de sfeer, maar minder handig voor de foto’s.


We gaan naar de Hagia Sophia

Nou, en dat is ‘m

Je kunt om het hoofdbad met de kolommen lopen, dan kom je langs de “huilende kolom” en bij de Medusahoofden. Of, zoals in ons geval: bij een grote menigte met vooral schoolkinderen. Die het kleingeld uit het water jatten. Dus… Het is zó idioot druk, dat we niet eens een poging gaan doen bij de hoofden te komen.


Beetje te druk naar onze zin

Deel van de Hagia Sophia

Die hoofden zijn trouwens 2 sokkels, voor 2 kolommen. Niemand weet waarom, maar elke sokkel is versierd met het hoofd van Medusa. Deze baden speelden trouwens in diverse films een rol. Een aantal scènes van James Bond’s From Russia with Love werden hier opgenomen. En ook Dan Brown’s Inferno speelde zich deels hier af. Het zal allemaal wel; wij gaan snel weer naar buiten, weg van de drukte.


Sultan Ahmet Moskee, a.k.a Blauwe Moskee

En het gebouw dat ernaast staat

Aan de overkant ligt de volgende met toeristen overladen bezienswaardigheid: de Hagia Sophia. Ooit een kathedraal en moskee, toen wij er in 2019 waren nog een museum en sinds 24 juli 2020 weer een moskee. Het indrukwekkende gebouw ligt op de heuvel in de oude stad en is daardoor vanaf veel plaatsen in de stad goed te zien. Overdag, maar ook ’s avonds, als het wordt verlicht.


De Duitse Fontein

De Duitse Fontein

Er staat een gigantische rij om het museum te kunnen bezoeken. Als je een gids neemt, kun je die rij skippen. Maar ja, al die mensen lopen uiteindelijk toch binnen rond. Daarom hebben wij er geen zin in. We zagen net al veel teveel mensen in de cisterne. Nee, wij zoeken een bankje in het park, om gewoon lekker van de omgeving te genieten.

Achter ons is de eveneens zeer indrukwekkende Blauwe Moskee. Die helemaal niet blauw is. Hij heet zo, omdat er aan de binnenkant 20.000 handgeschilderde tegeltjes zijn. En die zijn blauw. En groen, en roodbruin. Inderdaad, ook de binnenkant is niet helemaal blauw, wat je waarschijnlijk wel had verwacht met die naam.


Op het plein van de Hippodrome

Aan het plein van de Hippodrome

Het is dan ook niet de officiële naam. Eigenlijk heet het de Sultan Ahmet Moskee. En die doet ook gewoon dienst als moskee. Je kunt het wel bezoeken, maar buiten de gebedsdiensten om. Er begint er net eentje, dus we slaan over. Bovendien zal het hier straks ook wel idioot druk zijn.


Uitzicht vanuit het Gülhane Park

Op weg naar het Topkapi Paleis

Nee, wij wandelen richting de Hippodrome. Onderweg worden we diverse keren aangesproken. We willen vast en zeker een tapijt kopen. Nou nee, niet echt. Waar we vandaan komen? Holland. Je weet wel, van “kijken, kijken, niet kopen”… Daar moeten ze om lachen. En ik moet lachen als Andy voor de 3e keer wordt gevraagd of hij Turks is, want hij ziet er… Oh sorry, dat mocht ik niet vertellen.


Bij het Topkapi Paleis

Bij het Topkapi Paleis

We zoeken de Hippodrome. Ik dacht dat dat een heel bouwwerk is. Nee, het is natuurlijk een plein, want “hippodroom” betekent immers “paardenrenbaan”. Er staan wel bouwsels op het plein. Zoals de Duitse fontein en de Obelisk van Theodosius. Het plein ligt naast de Blauwe Moskee, by the way.


Ingang van het Topkapi Paleis

Jans haalt even kaartjes

We worden bij een restaurantje naar binnen gelokt. Is eigenlijk wel een goed idee, het is lunchtijd en we lusten wel wat. Andy neemt een omelet, ik het typisch Turkse gerecht menemen. Dat is ei met tomaat, ui en vast nog andere dingen. Broodjes erbij, prima maaltje.


In het Topkapi Paleis

In het Topkapi Paleis

We wandelen terug richting het Gülhane park en lopen dan naar boven, naar het Topkapi Paleis. Als we bij de kassa aankomen, begint het voorzichtig te regenen. En daarmee is er een einde gekomen aan de droge dag. Dus gaan we maar gauw naar binnen.


In het Topkapi Paleis

In het Topkapi Paleis

Eerst moeten we natuurlijk kaartjes kopen. De entree is 72 lira per persoon. Wil je ook de haremvertrekken bezoeken, betaal je nog eens 42 lira pp extra. Helaas zijn wij niet de enigen die met dit weer hadden bedacht iets binnen te gaan doen. Voor de ingangen in het paleis zelf staan lange rijen wachtenden. Dus wandelen wij wat door de tuinen, we zijn toch niet zo van de musea.


In het Topkapi Paleis

Uitzicht vanaf het Topkapi Paleis

Ook het Topkapi-paleis ligt bovenop de berg van de oude stad. Dat betekent dat je er een geweldig uitzicht hebt. Op de Galatabrug en op de overkant, de nieuwe stad. Zo wandelen we wat rond, tot we de regen en kou beu zijn. We gaan maar eens terug richting hotel.


De Galata brug en -toren

De Leandertoren a.k.a K1z Kulesi

Op de hoek van onze straat zit een prachtige baklava/Turlish delight-winkel, waar je ook koffie en thee kunt drinken. Prima idee en de baklava is heerlijk! Dan wordt het echt tijd om terug te gaan. In de lobby van ons hotel wachten we eventjes op onze taxi. Die komt stipt om 5 uur. Het is weer zo’n ruime bus, geregeld via Booking.com.


Uitzicht vanaf het Topkapi Paleis

Uitzicht vanaf het Topkapi Paleis

Een klein uurtje later zijn we bij het vliegveld. We hebben namelijk een hotel ín de terminal. Het ligt tegenover een rij incheckbalies. Superhandig! Het is dan wel een stuk duurder dan een hotel in de stad, maar wat een gemak! Onze kamer is helemaal prima, lekker ruim met moderne voorzieningen.


Heerlijke baklava!

We kopen nog een paar dozen voor thuis

Aangezien dit vliegveld pas sinds april dit jaar open is, is het hotel natuurlijk ook bijna nieuw. Het is best groot, met iets van 250 kamers. Er is trouwens ook nog een vestiging achter de douane, voor als je tijdens een overstap wilt rusten of douchen.


Het nieuwe vliegveld van Istanbul

En daar is ons yhotel

Voor het avondeten doen we lekker makkelijk. Op de 2e verdieping is een foodcourt. Andy haalt iets bij Burger King, ik kies voor een wrap met dönner en een Turkse pizza van het Turkse restaurant. Smaakt prima – dat van mij in elk geval. En dan is het tijd om de koffer goed in te pakken, douchen, relaxen & slapen!


Dag 4 – Zondag 29 december 2019

Weer: Vliegveld klimaat
Doel: Terug naar huis
Gereisd: Istanbul – Boekarest – Brussel
Hotel: Huize Eysbroek

Weer terug naar huis

Wat is dit ideaal zeg! We kunnen zo vanuit onze hotelkamer naar de incheckbalie lopen, om onze koffer af te geven. Daarna rustig een broodje voor het ontbijt halen en op ons gemakje door de controle en de douane. Geweldig. Dit vliegveld is trouwens ook erg prettig. Een hele verbetering ten opzichte van het oude vliegveld. Vooral het deel waar de Europese vluchten vertrokken, was vreselijk. Veel te klein voor het aantal passagiers, oud en vies. Nee, dan is dit een enorme verbetering! Er zijn restaurants, winkels, genoeg plek om te zitten, hangen of te rusten.


Vanuit ons bed naar de incheckbalies

Prachtig nieuw vliegveld

We wachten tot onze vlucht gaat boarden. Die zit maar half vol, dus we hebben genoeg ruimte. We krijgen op dit korte stukje naar Boekarest weer een broodje, drinken en stukje chocola. Wat trouwens wel gek is, is dat we nog geen boardingpas hebben voor de volgende vlucht. Die moeten we in Boekarest regelen. De koffer is wel doorgelabeld naar Brussel, daar hebben we geen omkijken naar.


Prachtig nieuw vliegveld

En het is nog niet helemaal klaar

In Boekarest blijkt er nu geen transit-uitgang te zijn. We kunnen niet anders dan door de paspoortcontrole gaan en de aankomsthal binnen. Daar moeten we natuurlijk niet zijn, we gaan op weg naar Departures. Dat is in een andere hal. Daar kijken we nog eens goed op het e-ticket. Het blijkt dat we een overstap van bijna 5 uur hebben. Crap. Onze vlucht staat nog niet eens op de borden. Dus wachten we. Als dan eindelijk onze vlucht is aangekondigd, lopen we naar de incheckbalie. Dat wil zeggen: naar de volgende hal, die helemaal vol staat met mensen. OMG, er staat een gigantische rij te wachten!


Lekker rustig bij de gate

Daar is ons vliegtuig

We hoeven alleen maar boardingpassen te hebben, wij en onze koffer zijn immers al ingecheckt. We proberen eerst of we bij een zelf-incheck kiosk onze passen kunnen krijgen. Helaas, dat lukt niet. Terwijl Andy in de rij gaat staan, kijk ik of er andere opties zijn. Kijk, de rij voor alleen bagage afgeven is een heel stuk korter. Dus gaan we daar in de rij staan. Dan zie ik achter me ook balies van Tarom, onze vliegmaatschappij. Dat zijn niet de balies waar ingecheckt kan worden voor Brussel. Maar er staan ook geen mensen. Wie niet waagt… Ik vertel dat we transit passagiers zijn en dat we alleen maar boardingpassen moeten hebben. Dat kan! We geven gauw onze paspoorten en krijgen die met de boardingpassen terug.


Het vliegveld van Boekarest, Roemenië

Het vliegveld van Boekarest, Roemenië

Zo, dat is mazzel hebben! We gaan meteen door de controle en naar onze gate. Daar moeten we nog even wachten tot het boarden begint. Deze vlucht zit wel weer behoorlijk vol, dus we hebben een buurman. De vlucht is verder best prima. We krijgen weer eten en drinken en na 2,5 uur landen we in Brussel. We pikken onze koffer van de bagageband en lopen naar de busterminal. Daar komt al vlot de shuttlebus van Ibis aan. Even later zijn we bij het hotel. Terwijl ik een uitrijkaart haal, haalt Andy de auto. En dan kunnen we naar huis. Einde van een prima weekend in Istanbul!


Epiloog

Ja, je kunt wel zeggen dat wij erg van Istanbul zijn gecharmeerd. Die eerste keer in 2015 was al erg goed bevallen. Goede sfeer, aardige mensen, lekker eten, goed betaalbaar. En erg mooi. Niet voor niets staat bijna het hele oude centrum op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

We kunnen nu ook uit ervaring zeggen dat het er zelfs erg mooi is als de zon niet schijnt. We waren er natuurlijk hartje winter en het was best koud. De tweede dag hadden we de hele middag regen. Maar ondanks dat hebben we genoten.

We hadden de eerste keer natuurlijk al die mooie tocht over de Bosporus gemaakt. Daarom hebben we het nu gehouden bij gewoon een beetje rondhangen rond de Galatabrug en in de oude stad. En dat was heerlijk.

Mochten we ooit terug gaan – en dat sluiten we zeker niet uit – dan denk ik dat we de moderne kant van Istanbul gaan verkennen. Want er is nog veel meer stad om te ontdekken!

Facts & Figures 2019
Continent Europa èn Azië
Hoofdstad Ankara
Grootte tov Nederland 18,86 x groter (783.562 km2)
Aantal inwoners 80 miljoen / 102,4 per km2
Beste reistijd Voorjaar en najaar, ligt eraan waar je naartoe gaat
Visum nodig? Vanaf maart 2020 niet meer
Tijdsverschil met Nederland Zomer 1 uur later, winter 2 uur
Munteenheid Turkse lira (TRY): 1 lira = €0,25
Taal Turks

Reacties zijn afgesloten.