Voorbereiding Midden-Oosten

Voor reizen buiten West Europa is altijd enige voorbereiding nodig. Moet je bijvoorbeeld voor de landen die je gaat bezoeken, een visum aanvragen? Moet je wel even nakijken. Vaak moet ook je paspoort nog een bepaalde periode geldig zijn, na aankomst in het land. Je wilt niet in een vreemd land zijn, als ondertussen je paspoort verloopt. Ik niet, tenminste. Check dus altijd even wanneer je paspoort verloopt. Je reisvolgorde is ook belangrijk, als je meerdere landen bezoekt. Ze vinden elkaar namelijk niet allemaal even aardig.

Dat geldt trouwens ook binnen Europa. We moesten er bijvoorbeeld rekening mee houden toen we naar Kosovo en Albanië wilden. Voor deze reis door het Midden-Oosten geldt dat voor Libanon en Israël. Die zijn met elkaar in oorlog, hoewel momenteel niet actief. Libanon vindt het in elk geval niet prettig (lees: verdacht) als je in Israël bent geweest. Ze kunnen je op grond daarvan de toegang tot het land weigeren. Daarom bewaren we Israël voor het laatst.

Anno jaren ’20 hebben we ook nog eens te maken met de Coronapandemie. Hoewel die in 2022 achter ons lijkt te liggen (knock on wood), gelden er in sommige landen mogelijk nog wel maatregelen of voorwaarden. We nemen voor de zekerheid ook maar mondkapjes mee, want ik heb geen idee of je die nog op moet in het vliegtuig. Of ergens anders onderweg. Better safe than sorry! Ik controleer ook even of we zo terug naar huis kunnen. Begin dit jaar moest je nog een terugreisformulier invullen, maar dat is nu afgeschaft.

Een stukje voorbereiding is dus wel zo slim. Wat ik ook altijd even nakijk, is welke gewoontes en gebruiken er ter plaatse zijn. Je bent immers te gast en dan moet je je aanpassen naar het gastland, vind ik. Vooral in niet-Westerse landen en/of in islamitische landen kunnen er andere gewoontes gelden dan wij gewend zijn. Kledinggewoontes bijvoorbeeld: moet je als vrouw je schouders en knieën bedekt houden en moet je misschien je haren bedekken? En hoe zit het met fooi geven?

Ik begin mijn voorbereiding voor dit soort zaken altijd op de website van de Rijksoverheid. Daar kun je per land bekijken wat het reisadvies is en welke andere adviezen er zijn. Daarna kijk ik ook even op de website van het betreffende land. Dan weet je zeker dat je de meest recente informatie hebt. Voor een snelle visumcheck gebruik ik deze website. Voor kledingadviezen, fooien en valuta vraag ik Google om hulp.

Goed, de voorbereidingen voor deze vakantie. Eerst gaan we naar Egypte. Daarvoor hebben we een visum nodig. Die kun je vooraf online regelen of bij aankomst op het vliegveld. In beide gevallen kost dat 25 USD per persoon. Je kunt natuurlijk ook een visumbureau inschakelen, maar dan kost het het dubbele. Wij regelen het thuis online en dat gaat heel gemakkelijk. Dit in tegenstelling tot wat ik op diverse webpagina’s las. Het zou lastig in te vullen zijn, de website zou vaak niet werken, online betalingen zouden niet lukken. Misschien had ik mazzel, maar ik vond het een eitje.


Visum Egypte

Jordanpass

Informatie ingevuld (let op: je moet minstens een overnachting hebben geregeld en die gegevens moet je invullen), online per creditcard betaald en daarna wachten op goedkeuring. Na 5 werkdagen ontvangen we de visa per e-mail. Die moeten we uitgeprint meenemen. Oh, goed om te weten: het visum is 90 dagen geldig en je mag ermee 30 dagen aaneengesloten in Egypte verblijven. Die 30 dagen gaan in op de datum dat je aankomt in Egypte. Verder moet je paspoort nog minimaal 6 maanden geldig zijn, als je in Egypte aankomt. Dit geldt trouwens voor het single-entry visum. Voor de multiple-entry gelden andere voorwaarden.

Sinds juni 2022 zijn er geen coronamaatregelen meer in Egypte. Ook hoef je geen vaccinatiebewijs te laten zien. Check. Dan de kleding: Egypte is een hoofdzakelijk islamitisch land. Voor vrouwen is gepaste kleding het advies: schouders en knieën bedekt, geen strakke kleding. Mochten we een moskee bezoeken, zal ik ook mijn haren moeten bedekken. Ik neem dus een sjaal mee. Vaak kun je trouwens bij de ingang van religieuze gebouwen ook sjaaltjes lenen.

Dan is er nog de fooien-policy. Egypte is een echt fooienland. Op zijn Arabisch heet dat “bakshish”. De salarissen zijn erg laag, zonder aanvulling van fooien redden ze het niet. We gaan er dus maar vanuit dat we als wandelende portemonnee worden gezien. Ik hou in elk geval rekening met 20 Egyptische pond fooi per dag voor het kamermeisje in het hotel, 50 pond voor een taxichauffeur en 200-250 pond voor de gidsen bij excursies. Oh, en het is gebruikelijk dat de man de fooi geeft. Dat geldt trouwens voor de meeste islamitische landen; iets met de status van vrouwen, ben ik bang.

Volgende land is Libanon. Daar krijgen we bij aankomst een visum en die is ook nog eens gratis. Je hoeft er zelfs niets voor mee te nemen. Ook hier moet je paspoort nog minimaal 6 maanden geldig zijn. De kledingvoorschriften zijn “niet te bloot”. Check. Voor gevaccineerde reizigers zijn er geen coronamaatregelen. We zullen onze vaccinatiebewijzen meenemen. In Libanon stellen ze fooien ook op prijs. Dat land is wel een stuk minder toeristisch dan Egypte, ik verwacht daarom minder gebedel om bakshish. Qua kleding in Libanon is het advies: niet te bloot.


Uitreisbriefje Jordanië

Inreisbriefje Israël

Next stop: Jordanië. Je paspoort moet weer minimaal 6 maanden geldig zijn en je hebt een visum nodig. Die krijg je bij aankomst en kost 40 Jordaanse dinar (JOD), omgerekend €55,-. Er is echter een slimmere en voordeliger manier. Voor 70 JOD kun je de Jordanpass aanschaffen. Met die pas is het visum gratis. Bovendien krijg je toegang tot 40 attracties, waaronder Petra en de Wadi Rum. De entree voor Petra is 50 JOD. Samen met het visum ben je dan 90 JOD kwijt, terwijl de pas slechts 70 JOD kost. Heb je 20 JOD uitgespaard. Is toch €27,50!

De Jordanpass regel je ook alvast thuis, online. Hij is maar liefst 12 maanden geldig, maar slechts twee weken bruikbaar. Die twee weken gaan in zodra je hem bij de eerste attractie hebt gescand. Oh, als je van plan bent om meerdere dagen naar Petra te gaan, heb je daarvoor meerdere varianten van de Jordanpass. Wat nog meer? Vanwege de coronapandemie moet je je vooraf online registreren. Verder zijn er geen verplichtingen, ook niet dat je gevaccineerd moet zijn. En ook hier zijn de kledingvoorschriften “niet te bloot”.

Laatste stop: Israël en Palestina. Hier is geen visum nodig. Sterker nog, je krijgt van deze landen ook geen stempel in je paspoort. Wel een los inreisstrookje en bij vertrek een uitreisstrook. Dat is omdat maar weinig landen mensen met een Israëlisch stempel in hun paspoort toelaten. Altijd fijn, als je daar later geen gedonder mee krijgt. Geen visum dus, maar wel vanwege corona vooraf online registreren.

Wij reizen vanuit Jordanië over land naar Israël, over de Allenby Bridge, ook wel de King Hussein Bridge genoemd. De grens ligt in Palestijns gebied, maar wordt door Israël gecontroleerd. Israëli mogen deze grensovergang niet gebruiken, Palestijnen en andere nationaliteiten wel. We bereiden ons erop voor dat dat een lange en vervelende dag gaat worden. We verwachten veel vragen van de Israëlische douane. Hopelijk doen ze niet moeilijk dat we in Libanon zijn geweest!

Ter voorbereiding nemen we een Engelstalig reisschema, of itinerary, mee. Ik las namelijk bij de inreisvoorwaarden dat ze willen weten in welk(e) hotel(s) we verblijven. Als ze dat vragen, kunnen we de itinerary overhandigen. Weten ze meteen waar we allemaal zijn geweest en wat we nog van plan zijn te gaan doen. Qua kleding is ook hier het advies: niet te bloot. En op heilige plaatsen: schouders en knieën bedekken. Okay.

Nou, volgens mij heb ik alles wel uitgezocht. Benieuwd of het ook allemaal soepeltjes verliep? Het staat in de reisverslag en of het er mooi is, zie je op de foto’s!


Reacties zijn gesloten.